bayadır yazamadım bloguma. yazamadığım yaklaşık 30 gün içinde çok yavan günlerim olsa da çok lezzetli günlerim de oldu çok şükür.. gene lezzetli günlerden birini geçirmekteyim.. artık bir mesleğim oldu, hem de istediğim bir birimde.. çalışma arkadaşlarım çok iyi, ilk gezimizi istanbula yaptık.. yaşadığım kent değişti, her şey o kadar ani değişti ki, ben hala boşlukta hissediyorum, güzel geri dönüşler alıyorum. umarım bunların devamı hep gelir.. gene kpss ye gireceğim, bir puanım gene olsun bulunsun diyorum elimde.. Allaha olan yakınlığım inşallah giderek artar. umreye gidip geldiğimden beri farklı duyguları sahipleniyorum, Allahım beni hep iyiliklerle ve iyi insanlarla karşılaştırır inşallah..
arabistanda iken, Türkiye'de yaşananlardan bihaberdim, ibadetlerimi tam manası ile yapabilmenin telaşında iken gözüm hiçbir maddi dünyaya ait olan bir olayı görmüyordu. ankaraya geldiğimde o sevdiğim kent sanki ıssız, yakıp yıkanların kenti olmuş gibiydi. insanların yaptıklarını aklım almıyor, liderlerin yaptıklarına ise hiç anlam veremiyordum. sosyal medya da nefret söylemleri, kutuplaşmalar giderek artmış, karikatür niteliğinde bakalan nefret söylemlerine hergün onlarcası ekleniyordu... Atatürk ve Türk bayrağı, özgürlük üzerinden halkı galeyana getirip devletin temel unsurlarını birer birer yok etmeye çalıştıklarının farkında değildi insanlar. bunların sonucunda polisin orantısız gücü, tahammülsüzlükler, uçlaşmalar giderek ayyuka çıkmış halde.. kimsenin kimseye hoşgörüsü kalmamıştı.. kamunun malına zarar vererek dikkatleri üzerine çekmek isteyenler haksızken hep haksız duruma düştüler.. ülkenin itibari dünya gözünde yerle bir oldu, hem halkın ayaklanışı hem liderlerin birbirlerine suç atmaktan ve hata aramaktan başka bir şey yapamayışları dünyaya kendimizi gerileyen bir ülke olarak lanse ettirdik. özgürlükleri sınırlayan bir ülke, teröristlerin kendi polis teşkilatını kuran bir ülkede temel ihtiyaç bence sağduyu, yakıp yıkma eylemleri ile alevlendirilen halk duyguları olmamalıydı...
ne yazık... ben bir genç olarak böyle düşünüyorum..her şey seçim ya da politik düzlem değil. gündem böyle çalkalanırken benim de hayatım bir hayli çalkalandı.. hızlı geçen günlerim sonucunda kendimi bambaşka bir yerde, kalabalık bir eve buluverdim.. annemin her gün ağlamaklı sesini duymaktan başka beni pek üzen bir şey yok şimdilik.. çok özlüyoruz annemle birbirimizi, kpss için ankaraya gittiğimde annemle hasret gidereceğim innşallah.. babamla aram iyi, o destek ve cesaret vericim. Allah bizi birbirimizden ayırmasın inşallah.
başlayalı 2 hafta oluyor bu işime ve gecen salı istanbulda belediye ziyaretlerine katıldım, çok güzel ilerlemeler de oluyor ülkemde, bunları duydukça, deneyimleri değiştikçe hayatımda güzel giden birşeylerin olduğuna daha çok inanıyorum. İnşallah hep böyle devam eder. Şimdi işten ayrılmaya 22 dakikam kaldı, çalışma arkadaşlarım için de bugün pek yoğun değildi, gayet keyifliyiz..
kpss bitsin, sana daha çok vakit ayıracağım, farkındayım okuyucu sayılarım günden güne artıyor, günlük ortalama 60 kişi tarafından okunuyorum, bu güzel bir sey, çok farklı yapıcı eğlenceli şeyler yazmaya bir an önce başlamayalıyım..
seni özlediğimi bil, sana daha çok zaman ayıracağımı da öptümmm....