ne zaman oruç tutmaya niyetlensem hep bir engel çıkıyor

=)

hal ve gidiş

o kadar çok değişik veri tabanı ve makale buldum ki.. kimseye söylemem çok gizli.. bulmak kadar okuması da eğlenceli olsa keşke.. kendimi burada kitaplara okumalara veremedim gitti bir türlü..

acaba neden diye soruyorum?

birkaç sebep dökülüyor parmaklarımdan:

1. ev iki oda bir salon, odamda çalışma masamın üzeri dolu... salonda da babanem oluyor genelde, salondaki yemek masasında çalışmak cazip geliyor ama televizyonun sesi fln..

2. evde hala internetim yok, modemi çalıştıramadım, bilgisayarım onu pek sevmedi galiba. diğer denemeleri bayramdan sonra yapacağım..

3. bildik ev işleri bildiğiniz yoruyor beni.. yemek yapma işi de üzerimde...

ama artık toparlanıp mekanik nörsma dan akademik nörsmaya geçmeliyim... 

=)

özlediğim bir kalp var.. annem

okurdum hani bloglarda aile özlemine dair şeyler, amanın ne sıkıcı bulurdum sormayın.. aile özlenir mi her an yanyana olduğum için onları anlayamamışım.. o düşüncelerimden şu an hicap duyuyorum. alışkanlıklar da özlenir ama karşılıklı sevginin özlemi bir başka oluyor...

Hiç özlemem dediğim şeyleri özlediğim günlerdeyim..
annemin yemek hazırlamasından tutayım balkondaki çiçeklerimizi sulamaya kadar, odamdaki esintinin kokusuna ve trenin gürültüsüne kadar her şeyi çok özledim.

özlemek mi aşka kavuşturur derlerdi... anneme bir sarılsam tüm dertlerim gececek gibi...

çıkamadım bu ömercik halinden....

peygamber efendimizin vasiyetleri

Ebu Zerr (ra) diyor ki; "Peygamber efendimiz bana yedi şeyi vasiyet etti. Fakirleri sevmemi, fakirlere yaklaşmamı, dünyalıkta kendimden daha aşağıda olanlara bakmamı, kendimden daha yukarıda olanlara bakmamı, benden uzaklaşsalar bile akrabalarımla bağımı kesmememi, 'La havle vela kuvvete illa billah' sözünü bol bol söylememi, gerçeği acı da olsa söylememi, Allah'a çağırma konusunda hiçbir kınayıcının kınamasına aldırış etmememi, insanlardan hiçbir şey istememeyi bana vasiyet etti" (Taberani)

Bir adam Resulullah'a geldi ve "kalbim son derece katı" dedi.

Peygamberimiz ona şöyle cevap verdi: "Kalbinin yumuşamasını itiyorsan yetimin başını okşa ve fakiri doyur."

Haris El Eş'ari anlatıyor. Resulullah bize şöyle anlattı.

"Allah Yahya Peygamber'e beş şey emretti. Bunları yapmayı ve İsrailoğulları'na da emretmeyi istedi. Hz Yahya İsrailoğuları'nı Beytül Makdis de topladı ve şöyle dedi. ' Allah bana beş kelimeyi emretti. Hem uygulayacağım, hem de size emredeceğim. Siz de yapacaksınız.' Birincisi şudur; Allah'a kulluk ediniz ve hiçbir şeyi O'na ortak koşmayın. Allah'a ortak koşan insan şuna benzer. Bir insan öz malıyla bir kişiyi satın alır ve ona der ki: Bu benim işim bu da evim. Benim için sen işi yapacak, kazancını da bana vereceksin. Adam çalışır, kazanır ama iş sahibine değil, başkasına kazancını verir. Hanginiz işçisinin bunu yapmasını kabul eder! İkincisi, Allah size namaz kılmayı emretti. Namaz kıldığınızda sağa sola dönmeyin. Zira namazda yüce Allah yüzünü kulunun yüzüne çevirir, kul yüzünü çevirmedikçe. Üçüncüsü, Allah size oruç tutmayı emretti. Oruç tutan kişinin hali şuna benzer. Bir adam yanında bulunduğu topluluğun içinde güzel koku olan bir torbayla dolaşmaktadır. Oruçlunun ağzının kokusu Allah katında misk kokusundan daha güzeldir. Dördüncüsü, Allah size sadakayı emretti. Sadaka veren insanın hali şuna benzer. Bir adamı düşmanları esir alırlar ve ellerini boynuna bağlarlar. Başını kesmek için götürülürken adam şöyle der 'Ben elimdekini size vereyim beni bağışlayın.' Onlar da bunu kabul ederler. Adam da canını kurtarır. Beşincisi, Allah size kendisini zikretmenizi emretti. Allah'ı zikredenin durumu şuna benzer. Bir adamı düşmanları kovalar, o da onlardan kaçar. Nihayet sağlam bir kale bulur ve içine sığınır. Böylece düşmanlarından kendini korur. İşte Allah'ı zikreden, şeytandan kendisini böyle korur."

elfida

günü yaşa der ya kimileri, bunu uyguluyorum...
ne geçmişimi düşünmeyi istiyorum ne de hayalleri..
şu an sadece anımı düşünüyorum...
kendini kaptırma da derdi o meşhur kimileri, bunu da uyguluyorum
ve zaten bu yüzden bir parça mutluyum..
sadece bekleme hevesi var
o da kırıldı kırılacak
uçtu uçacak


not: gamsızlık kötüymüş.

..elfida beni farketme sakın...

aklım başka duygularım başka yerlerde

=)))

sunkissed

;)

nice 1004 lere

1003 kayıtlı yazım var.
bu da 1004.sü

=)

ne yazayım bilemedim ama ne dinleyeyim onu bildim....

myriad challenges i've met before makes me so sceptic....
i do not want to trust anyone..


nobody deserve me.

buscık

otobüsle gidip geliyorum... ve artık tutma yerlerinden iğrenir oldum, o kadar yağlı ve nem yüzünden sıcak pis oluyor ki... ilkin peçete tutsam da o kadar başarılı olmadım... bugün ise, ameliyat eldiveni giyip tutmaya karar verdim.  rezilliğin tavan yaptığı anlardan biri olacak ama, içim rahat olcak benim bu da en güzeli =)))

candan ercetin yalnızlık

candan ercetin benim için söylüyor. sahipleniyorum şarkıyı kaç haftadır.. içimi yakıyor adeta :(

çok seviyorum.

Geldiğim günden beri hiç bırakmadı peşimi
Köşe bucak kaçsam da sabırla sürdü izimi
Önce anne kucağından
Sonra aşk mutluluğundan
Eninde sonunda ayırdı beni

Yalnızlık kalbimin ilelebet sahibi
Hiç terketmez beni o en sadık sevgili
Ben kurtulsam bile o gelir bulur beni
Kimsesiz akşamlarda
Karanlık kollarında
Öldürür beni

Çıktığım her aşk yolunda hemen girdi koluma
Mutluluktan uçarken ben pusu kurdu yoluma
Bazen kendi kararımla
Bazen kader oyunuyla
Eninde sonunda sarıldı bana

evet en sadık sevgilimsin sen yalnızlık, kaçsam da gelir bulursun beni, cellat gibisin. yalnızlık, birini sevince hissedilir bence. sevince, özleyince yalnızlık en sadık sevgili oluyor.kara gün dostu :P

bana sen lazımsın yet

honey, honey- abba.. günümü güzel kılan =)

şikayet...

insan hasta olunca tüm zorluklarda beraberinde mi gelir nedir anlamadım, neyse çok şükür işimin yüzde 50sini hallettim.

işte ama her yerde bir gıcık buluyor beni... diğer binaya gittiğimde, faks yollamak istedim işbankasına, çalışan kadın biz yollayamayız numaramız çıkar dedi, beyinsiz ablacım tabiki numaran çıkacak, o öyle diyince ben de faksı kurumsal bir yere yollayacağım yaparsanız çok sevinirim dedi, hık pık etti, ha dedim bundan iş çıkmaz. üst kata çıkıp belgeyi imzalattım, oradaki adama sordum, faksı buradan yollayabilir miyim, tabiki alt insan kaynakları birimi derhal yollasın efendim dedi, ben de alt kattaki x hanımın yollayamacağını işi yokuşa sürdüğünü anlattım. adam sağ olsun, tamam hemen ben faksla yollayayım, nedir numarası yazayım dedi, gitti yaptı geldi...

çok teşekkür ettim ve aşağı indim, malum o kadın gene biz yapamıyoruz siz çalıştığınız kurumdan faks yollayın dedi, ben de bir gıcık edayla gerek kalmadı, üst kattan hallettiler dedim, cevap bile veremedi... sonra diğer personelle görüştüm, çıkarken de o kadına yüzümü bile dönmedim...

kibir budalası insanlar... pekala her gün yaptığınız iş, bana neden gıcıklık edersin ki.....


ama çalışma arkadaslarım okadar iyiki, sube müdürümüz de. işe başladığım günden beri çok yardımcı oldular, yol gösterdiler, hep ılımlı-olumlu konuştular benimle. onları gerçekten çok seviyorum.. Allah onlardan bin kere razı olsun.

güzel bir anlatı

“Toplantıya gideceğim. Baktım geç kalma ihtimalim var, bindim bir taksiye, muhabbetçi bir arkadaş. O anlatıyor ben dinliyorum. Tam işyerinin önüne geldik. Ankara’da Bakanlıklar. Diyelim ki, taksi parası 9.75 TL tuttu, ben 10 TL uzattım. Hani hepimizin yaşadığı sahne vardır ya, taksici üstünü arıyormuş gibi yapar, siz de para üstünü alabilmek için bir ayak dışarıda, inmemek için debelenirsiniz. Tam o sahne olacak. Şoför, para üstü var mı diye aranmaya başladı.

- Üstü kalsın kardeşim” dedim.
Döndü bana doğru:
- Vaktin var mı ağabey ?” dedi.
- Evet” dedim (tek ayağım hala dışarıda)
Dörtlülere bastı, trafik dört şerit akıyor, indi araçtan. Önde bir büfe var. Gitti oraya, bir şeyler konuşup geldi. Bana 25 krş uzattı. Belli ki para bozdurmuş.
- Birader” dedim,”9.75 değil,10.50 yazsa ister miydin 50 kuruş benden?”
- “Ne alacağım ağabey 50 kuruşu!”
- Peki, niye gittin 25 kuruş için o kadar uğraştın. Üstü kalsın demiştim.”
Döndü bana, attı kolunu arkaya:
- “Vaktin var mı ağabey?”
- “Var.”
- Çek kapıyı o zaman.”

5 dakika konuştuk. İngiltere’de Profesöründen, bilmem kiminden eğitimler aldım. O taksicinin 5 dakikada öğrettiklerini, İngiliz hocalar haftalarca verdikleri derslerde öğretemediler:
- “Ağabey biz Keçiören’de 5 kardeşiz. Babam rençberdi, günlük yevmiyeye giderdi; artık inşaat falan bulursa çalışır gelir, o gün iş bulamamışsa, biz eve gelişinden, yüzünden anlardık.”
“Durumumuz hiç iyi olmadı. Akşam yer sofrasında yemek yerdik. Yemek bitince babam bize” Durun kalkmayın” derdi. Önce dua ederdik sonra babam bize sofrada konuşma yapardı.”
“Aha” dedim, “Bizim meslekten”, seminerci.
- “Ne anlatırdı baban ?”
- “Hayatta nasıl başarılı olunur ?”
” O gün inşaata çağırmazlarsa eve para getiremiyor, sonra çocuklara hayatta başarı teknikleri anlatıyor.”

- Babam işe gidince büyük ağabeyimiz onu taklit ederdi, delik bir çorapla pantolonun ceplerini çıkarır, dört kardeşi karşısına alıp “Dürüst olun, evinize haram lokma sokmayın” diye anlatırken, biz de gülerdik. Annem kızardı,”Babanızla alay etmeyin. O, hem dürüst hem de çalışkandır” derdi. Yan evde iki kardeş var, onların babası zengin. Babaları birahane işletiyor, ama adamda her numara vardı, kumar falan oynatırdı. Bizim yeni hiç bir şeyimiz olmadı, hep o ikisinin eskilerini kullandık. O amca mahalleden geçerken biz 5 kardeş ayağa kalkardık, çünkü bize bahşiş verirdi. Babam eve gelince ayağa kalkmazdık. Çünkü hediye, para falan hak getire. Ağabey biz babamı kaybettik. Altı ay içinde yandaki baba da öldü. Yandaki baba iki çocuğa 5 katlı bir apartman, işleyen birahane, dövizler ve araziler bıraktı. Bizim baba ne bıraktı biliyor musunuz?”
- “Ne bıraktı?”
- “Bakkal veresiyesi ve konuşmalarını bıraktı : “Evladım işinizi dürüst yapın, hakkınız olmayan parayı almayın.” Falan filan…
“Ağabey, aradan 15 yıl geçti…”
“Diğer babanın 2 oğlu şu anda cezaevindeler, ne ev kaldı ne birahane. Ailesi dağıldı.”
“Biz 5 kardeş, beşimizin Keçiören de taksi durağında birer taksisi var. Hepimizin birer ailesi, çoluk çocuğu, hepimizin birer dairesi var.”

“Geçenlerde büyük ağabeyimiz bizi topladı ve dedi ki :
- “Asıl mirası bizim baba bırakmış.”
“Hepimiz ağladık. 5 kardeş taksiciliğe başladığımızdan beri, taksimetrenin yazmadığı 10 kuruşu evimize sokmadık. Her şeyimiz var Allah’a şükür.”
Çok duygulandım, veda ettim. Tam ineceğim:
- “Dur ağabey, asıl bomba şimdi!”
- Nedir bomban ?”
- Nerede oturuyoruz biliyor musun ? O iki kardeşin oturduğu 5 katlı apartmanı biz aldık. 5 kardeş orada oturuyoruz.”

Evladınıza ne araba bırakırsınız, ne ev, ne de başka bir miras. Evlada sadece değer kavramları bırakırsınız. Bakın iki baba da evlatlarına değer kavramları bırakmışlar.
Bir Babanın En Güzel Mirası AHLAK’tır…

=)