valla öğle arası biri öyle bir negatif enerji yaydı ki yemek masasında kafamı devirdim uyumaya çalıştım çok negatif enerji yayıyordu son derece rahatsız oldum, dolansam dolancak yer de yokki :( ...

şarkıları da en heyecanlı yerinde bitirmiş

havaya bak çay demle

ilkin gülersin sonra duygulanırsın
sonra için acır
sonrasını düşünmek bile istemiyorum

tuğba hanım sizi çok seviyorum.

hadi bi göster kendini gökkuşağı :((

(d)övünenlerden değilim

vol 345. autumn 2013

sağlıklı kentler birliği
oldu saklı kentler birliği

hahahahaha

öznesiz...

kadınlığın  çilesi resmen

...olur ya bazen olur ya....

gökkuşağım
sıkça uğrardın ya bana
seni göremedim bursa da
hadi bir an evvel çık ortaya
görünmene az kalmadı mı oysa
yağan her yağmurun ardından
buluşsan güneşle
parlatsan bulutları

sana erişmeye çalışanlar vardı ya
masumca
kaybettiklerini sende bulsalar ya
o bildik sevinçleri bozan
durmadan şaşırtan
yedi rengin ahengine
gıptayla bakan
biriyle olmadan
kapatılmaz ki bu gözler..
o yüzden sen artık hep bursaya gel.

dersane meydan savası

yazdıklarım belirli bir insan kitlesine yöneliktir kimse üstüne alınmasın ancak kendinden bir şeyler bulsun


halkın isteklerini gerçekleştirmeye çalışan bir hükümet var. evet ak parti hükümeti bunu er ya da geç eksik gedik bir şekilde gerçekleştiriyor. teknoloji, medya ve diğer ülke standarlarları da işlerini kolaylaştırıyor. ancak, her kesimin isteklerini dikkate alan, dikkate almaya çalışan bir yönetici sınıfımız var. bunu kesinlikle inkar edemem. ama biz alışmışız her şeyi negatiflemeye, eksiğini, söküğünü bulmaya.

hatırlıyorum lisede iken çoğu aile dersane parasına bütçe ayıramamaktan yakınır lanet olsun kapansın şu kurslar okullarda iyi özel eğitim verilsin bari tek bir kuruma paramızı verelim derlerdi, tabi o zamanlar dersaneler mantar gibi çoğalmamış ve müptelaları bu kadar çok değildi. ... hatta kapitalist (akpitalist) sistemin ürünü olarak dersanelerden tiksinir olmuştu halkımız... sistemi bugüne kadar hiç önemsemeyen aileler şimdi sevmedikleri parti sırf bu fikri gündeme getirdi diye muhalefet oldular... kurslarda burslu okuyan deha çocuklara olacak ne olursa yoksa zengin çocukları gene gider en ala kursa olmadı yurtdışında okur...


eğitim sistemi de sürekli kendini yeniler, değişimler tabiki olur.. bunları, inşallah en güzel şekilde ülkemizde biçimlendircekler... sınav sistemimiz de oldukça sıkıntılı ve değişken, ne yazıkki öğrenciler bu sınavlardan nasıl başarılı çıkacaklarının hesabını yapmaktalar, dersane biraz da aydınlık yollarının başı... dersaneler kapatılmasın ben de isterim ama reform şart, mantar gibi türeyen böyle teftiş zamanlarında çürüyüp kapanan, az ücretle öğretmeni tutsak eden kurslar, çok astronomik fiyatlarla öğrenci alan kurslar o kadar çok ki.. zamanın da kurs öğretmenleri dersaneler kapatılsın haklarımız elden gidiyor köle gibi çalıştırılıyoruz bize kadro yok mu demiyor muydu? bir şeyi istemeden önce düşünün o zaman...

dersanesiz evet bir eğitim hayatı türkiyede şu an çok sığ kalabilir, nice kız çocuğu o okuma salonları sayesinde evde kölelikten kurtuldu,  birey oldu... kardeşlerinin arasında ezilmekten kurtuldu,  ruhunun taşrasından koptu yeni umutlar edindi, yeni arkadaslar ve çevre edindi o kurslarda... eğer kapatılırsa başka isimlerde farklı misyonların eline düştüğünde çocuklarımız gene hükümete saldırcaksınız...

 muhalefet etmek yerine diğer partilerden çözümler beklerim.. misal  bir süreç oluşturup bazı dersanelerin birleşmesi beklenir  bu yazın örneğin... bu da söyle olabilir büyük tanınan dersanelerin yan versiyonları olan farklı isimlerdeki dersaneler tek bir isim altında birleşir ve tek fiyat uygulamasına gidilir. devlet okulları ile de kurslar bir anlaşmaya varabilir, her eğitim kurumu standart kaliteyi yakaladıktan sonra kimsenin özel seçme sansı olmadan, okulun anlaştığı kursa verir çocuğunu.. böylelikle rekabet de kalmaz çocuklar da bu uğurda harcanmaz...

ben şuna karşı duruyorum, halkımız geçmişte dersaneler üzerine nice olumsuz söylemler yayarken, kapatılsın derken istekleri yerine getirilme üzereyken neden veryansın ediyorlar.... o zaman neyi ne zaman ne şekilde ne koşullarda ne kadar fiyatla isteyeceğini iyi belirceksin..

bilinçli istemek belki de en zor icraattır.. sonunu düşünerek istemek belki de en erdemli istemektir..

ve artı =)) aileler bence çocuklarını biraz kontrol etsinler, dersanelerde neler yapıyorlar, sigara içme sıklığı ne kadar artmış,öğretmenlerine saygıları ne kadardır

yegane kıymetlim

beni mutlu eden insanlar var, onları o kadar çok seviyorum ki, hep değerlerini bileceğim.
günümü güzel kılanlar, iyi ki varlar...

bugün soğuk hava iyice kendini hissettirdi bir yandan is kokusu bir yandan bursanın deli rüzgarı, beni kara kara düşündürtüyor.. ankara kışın da güzel kokardı, pamuk çiçek gibi güzel kokardı...

kış kapıda... bilemiyorum tüm gün kalorifer yakacağım artık.. çünkü gece çok açıyorum anca 1 saat sonunda ev kırık bir sıcaklığa geliyor... bakalım neler olcak =)))

ankarada akşam 6 da çıkardık bilgesamdan, bir koşu metroya kadar yürürdük arkadasımla.. yollar yapım sebebiyle tekli yürümeye müsaitti  laflamak için çok zorlanırdık... o güvenparktan dolmuşa binerdi ben de metroya.. metronun içindeki onlarca mağazaya itina ile girerdim kozmetikçi vardı çalışanlarını çok sevdiğim, bazen mağaza boşsa  dertleşirdik..
otomatlardan kesin bir çikolata alırdım ya da probis..

apartmana bir an önce girmeyi düşünürken lafa tutan teyzelerime de çok selam göndermke isterim.. apartman o saatlerde mis gibi buram buram yemek kokuları ile dolu olurdu, her bir kat farklı kokardı hatta evlerden sıcaklık yayılırdı koridora.. merdivenleri sayarak yada bir şey söyleyerek çıkmak bazen çok fena takıntım olabiliyordu...en son kattı bizim ev, hatta kapı önlerinde kimin terliği nerede, kim kimde misafirlikte olayını en iyi çözen insandım belki de.. anneme hemen yetiştirirdim alt komsu kimde gibisinden...

sonra güzel evimizin kapısında canım annecim bekliyor olurdu, aramız bozuksa hiç beklemeden içeri giderdi beni görüp, eğer aramız iyi ise beni şarkılarla bile karşılardı güzel annem.. ev buram buram yemeklerle kokunca içim bir tuhaf olurdu şükrederdim ve hatta eğer çamaşır kokusu da gelirse burnuma değmeyin keyfime olurdu.. kışın annem hayatta dışarı asmaz çamaşırlarımızı sonuçta is kömür çöp kokar derdi, evin içinde kuruturduk, o misler gibi koku yayılmış olurdu sıcacık evimize...

annemle hiç vakit kaybetmeden yemeğimizi yer, tv karsısında tatlı keyfimizi sürdürürdük..

şimdi bomboş soğuk ve sadece oda kokusu kokan bir eve giriyorum içim burkuluyor, aileme döneceğim günleri düşünür oluyorum..

greyfurt sevdası

sorsanız yaklaşık 10 yıldır yememişimdir greyfurt.. tadını bile unutmuşumdur hatta..
 şimdi kaç gündür ne biçim canım çekiyor anlatamam, marketlere gidemedim pazara da gidemedim bu salı zaten, içime dert oldu. gene şu an canım çok ama çok çekti...

ananem portakal ve greyfurt suyu sıkar yanına da  negro bisküviden koyardı, içine atıp bisküvinin meyve suyunu köpüre köpüre emmesini izlerken ne keyif alırdım.... o batırılmış biskuvi tam kıvamında iken kaşıkla içinden alınmalı idi... ne çok emip dağılmalıydı ne de kuru kalmalıydı... bu konuda ustalaşmıştım... ama dediğim gibi bayadır yemedim. ağzım yüzüm ekşisin istiyorum.. bakıyım bulursam bir güzel yumulcam..

ve bazen.. ve zaten... günün en iyi ikilisi

ve bazen bu kadar iyi olmasam mı diyorum..

sonra Allah görüyor ya diyip içimi rahatlatıyorum....

ve zaten yeterince gaddar ruhsuz yorgun olmuştum..

bugün beğendiklerim...

çok güzel resmedilmiş..